Tuesday, 28 October 2008
Χιόνι
Κι όμως εδώ και δύο ώρες χιονίζει ασταματήτως στο Βόρειο Λονδίνο, και μάλιστα πολύ πυκνό χιόνι και με μεγάλες νιφάδες. Ήδη το έχει στρώσει μερικά εκατοστά. Δεν ξέρω τι με έχει πιάσει αλλά αισθάνομαι σαν παιδί, γουστάρω που χιονίζει, πριν λίγο είχα βγει και έπαιζα χιονοπόλεμο! Χιόνι, κρύο, καιρός για δύο, ζεστό σπιτάκι, ζεστό παπλωματάκι, κουκούλωμα, παρακολούθηση καινούργιων και παλαιών σειρών (ας είναι καλά το Terminator, the Sarrah Connor chronicles) με τον άνθρωπό σου και παγωτάκι στο κρεβάτι. Τί άλλο να ζητήσει κανείς;
Thursday, 9 October 2008
Sunday, 5 October 2008
Εμμανουήλ Ροϊδης
Η αγάπη μου για τον Εμμανουήλ Ροϊδη άρχισε όταν πρωτομετακόμισα στην Αθήνα, το 2003, και έμεινα μαζί με τον αδελφό μου στην οδό Εμ. Ροϊδη, στου Γκύζη. Η περιέργεια που μου έκανε το όνομα με κίνησε να ψάξω γι' αυτόν τον Ροϊδη. Επισκέφτηκα λοιπόν το βιβλιοπωλείο Πολιτεία και ρώτησα για το πιο γνωστό βιβλίο του Ροϊδη· ο υπάλληλος μου έδωσε το "Η Πάππισσα Ιωάννα". Από τότε έγινε από τους αγαπημένους μου συγγραφείς (και οι οδοί στα πέριξ της Εμ. Ροϊδη μου δώσανε το έναυσμα να ψάξω για περισσότερους συγγραφείς). Σήμερα θα ήθελα να παραθέσω μερικές από τις φράσεις/σκέψεις του Ροϊδη που διάβασα στα έργα του και σταχυολόγησα (και δυστυχώς πολλές από αυτές, ιδίως όσες αφορούνε τους πολιτικούς και τους δημοσιογράφους, είναι ακόμα και σήμερα, 150 έτη μετά, τόσο επίκαιρες).
Πολλοί από εσάς ίσως να τις γνωρίζετε, όσοι όχι θα σας πρότεινα ασυζητητί να ψάξετε για τα βιβλία του. Απολαύσε τέ τον.
«Θα λέγω ό,τι φρονώ αληθές, θα πράττω ό,τι το λογικόν μου μοι υποδεικνύει ως ορθόν, και εάν πρόκειται να ελκύσω δια τούτο επ' εμού την κατάκρισιν, των υπο το βάρος των κοινωνικών προλήψεων κυπτόντων, γελών θα αποδώσω δια της περιφρονήσεως το ράπισμα αυτοίς.»
«Εφοβείτο το σκάνδαλον, την εγκυμοσύνην και τα κακάς γλώσσας, τους τρεις τούτους ”σωματοφύλακες” της γυναικείας σωφροσύνης.»
«Απαραίτητος όρος αρμονικής συμβιώσεως με γυναίκα φιλάρεσκον είναι να αποκρύπτη τις επιμελώς εις αυτήν δύο τινά: τα εννέα δέκατα της αγάπης του και το ήμισυ τουλάχιστον της περιουσίας του.»
«Μεγάλη δυστυχία είναι να έχει κανείς πολύ καλή καρδίαν.»
«Παραιτούμενοι σήμερον ανωφελούς αγώνος, παρηγορούμεθα δια της εξής σκέψεως, ότι πάντα ανεξαιρέτως τα έθνη κατά περίοδον τινά του βίου των υπέστησαν αισχρόν τινά ζυγόν. Κατά τον δέκατον πέμπτον αιώναν εδέσποζον εν Ισπανία οι Ιεροεξετασταί, κατά τον δέκατον έκτον οι δολοφόνοι εν Ιταλία και κατά τον δεκατον όγδοον εν Γαλλία αι πόρναι. Ούτω και παρ, ημίν σήμερον αι βδέλαι του προϋπολογισμού.
Παράδοξον θέλει φανή εις πολλούς, αλλ' εν τούτοις είν' αληθές, και το εξής, ότι οι απαρτίζοντες την φθοροποιόν ταύτην αγέλην δεν είναι, ως επί τω πολύ, κακοί άνθρωποι. Οι εις την Αφρική περιηγηταί περιγράφουσι φυλάς τινάς ανθρωποφάγων, οίτινες είναι κατά τα άλλα τίμιοι, ήμεροι, φιλόξενοι και περιποιητικοί, μόνον ελάττωμα έχοντες την κακήν συνήθεια να τρώγωσιν ανθρώπινον κρέας, ως οι ημέτεροι κηφήνες να ροφώσι τον ιδρώτα του λαού.»
«Αι αόρισται και αστήρικτοι διαμαρτυρήσεις εν ονόματι της «ηθικής», «ηθικότητος», «ηθικοποιήσεως» ή όπως άλλως καλούσι το πράγμα αι ημέτεραι εφημερίδες, ου μόνον δε σημαίνουσι τίποτε, αλλά και ενθυμίζουσι την φράσιν του Άγγλου ποιητού, καθ' ον «μόνον οι ανήθικοι ομιλούσι περί ηθικής»»
«Εις ην εβρισκόμεθα σήμερον κατάστασιν δεν έχομεν ανάγκην πολιτικών ανδρών, ως δεν χρήζει μαγείρων ο κενόν έχων το οψοφυλάκιον.»
«Οι Άγγλοι έχουσι δύο βουλάς, την άνω και την κάτω, ημείς μία μόνην ανωκάτω.»
«Αλλαχού τα κόμματα γεννώνται, διότι εκεί υπάρχουσιν άνθρωποι διαφωνούντες και έκαστος άλλα θέλοντες. Εν Ελλάδι συμβαίνει ακριβώς το ανάπαλιν, αιτία της γεννήσεως και της πάλης των κομμάτων είναι η θαυμαστή συμφωνία, μεθ' ης πάντες θέλουσι το αυτό πράγμα, να τρέφωνται δαπάνη του δημοσίου.»
«Ο ποιητής Βωδελαίρος, θέλων να εικονίσει το ιδανικόν του σικχαμηρού, παρέστησε πτώμα χοίρου σηπόμενον υπό τα ακτίνας θερινού ηλίου. Το ψοφίμιον κείται ύπτιον επί της χλόης, ανοικτάς έχον τα αγκάλας ως εταίρα προσκαλούσα τον εραστήν, η πλευρά αυτού είναι εστιατόριον σκωλήκων, η δε δυσωδία τοσαύτη, ώστε ο διαβάτης λιποθυμεί.
Την δύναμιν της εικόνος ταύτης δεν αμφισβητούμεν, νομίζομεν όμως ότι, αν εγνώριζεν ο ποιητής την Ελλάδα, ήθελε προτιμήσει του νεκρού χοίρου ζώντα και υγιαίνονται αντιπρόσωπον τάξεώς τινός των παρ' ημίν δημοσιογράφων.»
«Βαρύ οπωσδήποτε αποβαίνει το θέαμα ολοκλήρου της Ελλάδος μεταβαλλομένης εις λιβάδιον κομματικής κτηνοτροφίας.»
«Το μόνον πράγμα, όπερ δεν κατώρθωσαν ακόμη να χαλάσωσιν οι πολιτικοί της Ελλάδος, είναι αι ωραίαι χειμεριναί ημέραι.»
«Διαφέρουσα πάντων των άλλων ευρωπαϊκών εθνών η Ελλάς δύναται να εξομοιωθεί κατά τούτον προς Αμερικήν. Τα πάντα εν αυτή είναι χθεσινά.»
(Μιλώντας περί πολιτικής)
«... μόνη αυτή έχει το προνόμιον να ελκύη την αμέριστον προσοχήν και να εξεγείρη το ενδιαφέρον πάντων των Ελλήνων, διότι μόνον αυτή δύναται να πορίσει δημοτικότητα, δύναμιν, υπόληψιν, βαρύτητα και σημασίαν και εις αυτά τα μηδενικά...
... εκ του βουλευτού εξαρτάται όχι μόνον της κυβερνήσεως ο βίος, αλλά και η τιμή, η περιουσία, η ασφάλεια, ο επιούσιος άρτος ή τουλάχιστον η πλήρωσις πόθου τινός των πλείστων Ελλήνων. Ουδ' υποπίπτομεν εις υπερβολήν λέγοντες “των πλείστων” αφού δεν είναι βεβαίως πολλοί οι μακάριοι εκείνοι Έλληνες, οι μη έχοντες ουδεν να φοβηθώσιν ή να ελπίσωσι, παρά βουλευτού...
.. Πάντα ταύτα, περί των οποίων αποφασίζει εις πάσαν άλλην χώραν ο νόμος, το δίκαιον, η προτίμησις της ικανότητος, το κοινόν συμφέρον και το σέβας προς την κοινήν γνώμην, εξαρτώνται παρ' ημίν εκ μόνου του θελήματος του βουλευτού...»
Πολλοί από εσάς ίσως να τις γνωρίζετε, όσοι όχι θα σας πρότεινα ασυζητητί να ψάξετε για τα βιβλία του. Απολαύσε τέ τον.
«Θα λέγω ό,τι φρονώ αληθές, θα πράττω ό,τι το λογικόν μου μοι υποδεικνύει ως ορθόν, και εάν πρόκειται να ελκύσω δια τούτο επ' εμού την κατάκρισιν, των υπο το βάρος των κοινωνικών προλήψεων κυπτόντων, γελών θα αποδώσω δια της περιφρονήσεως το ράπισμα αυτοίς.»
«Εφοβείτο το σκάνδαλον, την εγκυμοσύνην και τα κακάς γλώσσας, τους τρεις τούτους ”σωματοφύλακες” της γυναικείας σωφροσύνης.»
«Απαραίτητος όρος αρμονικής συμβιώσεως με γυναίκα φιλάρεσκον είναι να αποκρύπτη τις επιμελώς εις αυτήν δύο τινά: τα εννέα δέκατα της αγάπης του και το ήμισυ τουλάχιστον της περιουσίας του.»
«Μεγάλη δυστυχία είναι να έχει κανείς πολύ καλή καρδίαν.»
«Παραιτούμενοι σήμερον ανωφελούς αγώνος, παρηγορούμεθα δια της εξής σκέψεως, ότι πάντα ανεξαιρέτως τα έθνη κατά περίοδον τινά του βίου των υπέστησαν αισχρόν τινά ζυγόν. Κατά τον δέκατον πέμπτον αιώναν εδέσποζον εν Ισπανία οι Ιεροεξετασταί, κατά τον δέκατον έκτον οι δολοφόνοι εν Ιταλία και κατά τον δεκατον όγδοον εν Γαλλία αι πόρναι. Ούτω και παρ, ημίν σήμερον αι βδέλαι του προϋπολογισμού.
Παράδοξον θέλει φανή εις πολλούς, αλλ' εν τούτοις είν' αληθές, και το εξής, ότι οι απαρτίζοντες την φθοροποιόν ταύτην αγέλην δεν είναι, ως επί τω πολύ, κακοί άνθρωποι. Οι εις την Αφρική περιηγηταί περιγράφουσι φυλάς τινάς ανθρωποφάγων, οίτινες είναι κατά τα άλλα τίμιοι, ήμεροι, φιλόξενοι και περιποιητικοί, μόνον ελάττωμα έχοντες την κακήν συνήθεια να τρώγωσιν ανθρώπινον κρέας, ως οι ημέτεροι κηφήνες να ροφώσι τον ιδρώτα του λαού.»
«Αι αόρισται και αστήρικτοι διαμαρτυρήσεις εν ονόματι της «ηθικής», «ηθικότητος», «ηθικοποιήσεως» ή όπως άλλως καλούσι το πράγμα αι ημέτεραι εφημερίδες, ου μόνον δε σημαίνουσι τίποτε, αλλά και ενθυμίζουσι την φράσιν του Άγγλου ποιητού, καθ' ον «μόνον οι ανήθικοι ομιλούσι περί ηθικής»»
«Εις ην εβρισκόμεθα σήμερον κατάστασιν δεν έχομεν ανάγκην πολιτικών ανδρών, ως δεν χρήζει μαγείρων ο κενόν έχων το οψοφυλάκιον.»
«Οι Άγγλοι έχουσι δύο βουλάς, την άνω και την κάτω, ημείς μία μόνην ανωκάτω.»
«Αλλαχού τα κόμματα γεννώνται, διότι εκεί υπάρχουσιν άνθρωποι διαφωνούντες και έκαστος άλλα θέλοντες. Εν Ελλάδι συμβαίνει ακριβώς το ανάπαλιν, αιτία της γεννήσεως και της πάλης των κομμάτων είναι η θαυμαστή συμφωνία, μεθ' ης πάντες θέλουσι το αυτό πράγμα, να τρέφωνται δαπάνη του δημοσίου.»
«Ο ποιητής Βωδελαίρος, θέλων να εικονίσει το ιδανικόν του σικχαμηρού, παρέστησε πτώμα χοίρου σηπόμενον υπό τα ακτίνας θερινού ηλίου. Το ψοφίμιον κείται ύπτιον επί της χλόης, ανοικτάς έχον τα αγκάλας ως εταίρα προσκαλούσα τον εραστήν, η πλευρά αυτού είναι εστιατόριον σκωλήκων, η δε δυσωδία τοσαύτη, ώστε ο διαβάτης λιποθυμεί.
Την δύναμιν της εικόνος ταύτης δεν αμφισβητούμεν, νομίζομεν όμως ότι, αν εγνώριζεν ο ποιητής την Ελλάδα, ήθελε προτιμήσει του νεκρού χοίρου ζώντα και υγιαίνονται αντιπρόσωπον τάξεώς τινός των παρ' ημίν δημοσιογράφων.»
«Βαρύ οπωσδήποτε αποβαίνει το θέαμα ολοκλήρου της Ελλάδος μεταβαλλομένης εις λιβάδιον κομματικής κτηνοτροφίας.»
«Το μόνον πράγμα, όπερ δεν κατώρθωσαν ακόμη να χαλάσωσιν οι πολιτικοί της Ελλάδος, είναι αι ωραίαι χειμεριναί ημέραι.»
«Διαφέρουσα πάντων των άλλων ευρωπαϊκών εθνών η Ελλάς δύναται να εξομοιωθεί κατά τούτον προς Αμερικήν. Τα πάντα εν αυτή είναι χθεσινά.»
(Μιλώντας περί πολιτικής)
«... μόνη αυτή έχει το προνόμιον να ελκύη την αμέριστον προσοχήν και να εξεγείρη το ενδιαφέρον πάντων των Ελλήνων, διότι μόνον αυτή δύναται να πορίσει δημοτικότητα, δύναμιν, υπόληψιν, βαρύτητα και σημασίαν και εις αυτά τα μηδενικά...
... εκ του βουλευτού εξαρτάται όχι μόνον της κυβερνήσεως ο βίος, αλλά και η τιμή, η περιουσία, η ασφάλεια, ο επιούσιος άρτος ή τουλάχιστον η πλήρωσις πόθου τινός των πλείστων Ελλήνων. Ουδ' υποπίπτομεν εις υπερβολήν λέγοντες “των πλείστων” αφού δεν είναι βεβαίως πολλοί οι μακάριοι εκείνοι Έλληνες, οι μη έχοντες ουδεν να φοβηθώσιν ή να ελπίσωσι, παρά βουλευτού...
.. Πάντα ταύτα, περί των οποίων αποφασίζει εις πάσαν άλλην χώραν ο νόμος, το δίκαιον, η προτίμησις της ικανότητος, το κοινόν συμφέρον και το σέβας προς την κοινήν γνώμην, εξαρτώνται παρ' ημίν εκ μόνου του θελήματος του βουλευτού...»
Thursday, 25 September 2008
Monday, 22 September 2008
Όσλο - Νορβηγία
Η αλήθεια είναι ότι από καιρό ήθελα να επισκεφθώ τη Νορβηγία, κυρίως λόγω μουσικής (και δη black metal) αλλά και γιατί πάντοτε με γοήτευαν οι Σκανδιναβικές χώρες, με τα απέραντα παγωμένα δάση, τις ιστορίες με τρολ και ξωτικά, τους Βίκινγκς και γενικώς όλη αυτή η Βορειοευρωπαϊκή παράδοση. Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε είχα την ευκαιρία επί τέλους να πάω αφού βρήκα κάτι πάμφθηνα εισιτήρια με τη ryanair.
Με σύμμαχο τον πολύ καλό καιρό (κυκλοφορούσες άνετα με μακρυμάνικο και ήθελες οπωσδήποτε γυαλιά ηλίου) φτάσαμε Νορβηγία γύρω στις δύο το μεσημέρι, στο Torp και από εκεί σε μιάμιση ώρα είμασταν στο Όσλο (δυστυχώς δεν υπήρχε γρηγορότερο μεταφορικό μέσο, μόνο λεωφορείο το οποίο κοστίζει 300 κρόνεν για ένα εισιτήριο επιστροφής). Το Όσλο είναι μια πόλη με κάτι παραπάνω από μισό εκατομμύριο πληθυσμό, που ζει σε πολύ χαλαρούς ρυθμούς. Είναι πολύ όμορφη και καθαρή πόλη και όλοι οι άνθρωποι μου φάνηκαν περιποιημένοι (δε βλέπεις αυτή τη μαυρίλα και το χυμαριό που βλέπεις στη Μ.Β.). Είναι λίγο ακριβό (9 λίρες (90 κρόνεν) το μεγάλο γεύμα των Burger King, 10 (100 κρόνεν) λίρες το ποτό, 5 (50 κρόνεν) λίρες η μπύρα) αλλά είναι πανέμορφο. Δίπλα στη θάλασσα και στα φιόρδ, με το που πας στο λιμάνι μυρίζεις τη θάλασσα αμέσως. Επι πλέον αυτή η πόλη ζει για το μέταλ, με μια γρήγορη βόλτα που έκανα είδα δύο μεταλλικά μπαράκια στο κέντρο της πόλης, κάργα μέταλ και θόρυβος (το ένα το επισκέφτηκα το βράδυ, να παίζει στο τέρμα Immortal)!! Βρήκα και δύο μεταλλικά δισκάδικα αλλά δυστυχώς ήτανε κλειστά την Κυριακή... Ίσως την επόμενη φορά.
Δεν προλάβαμε να κάνουμε αρκετά πράγματα καθ' ότι στην ουσία κάτσαμε μία νύχτα (από Σάββατο μεσημέρι μέχρι Κυριακή βράδυ) αλλά τουλάχιστον επισκεφτήκαμε κάποια μουσεία (έχει πάρα πολλά), το Akershus κάστρο, το βασιλικό παλάτι, την Tingvallakaia όπου είναι γεμάτη εστιατόρια και καφέ και το κλασσικό Karl Johans Gate, ένας πεζόδρομος γεμάτος μαγαζιά, εστιατόρια και καφέ (σκεφτήτε κάτι σαν την Ερμού, μόνο που είναι 1.000.000 πιο καθαρός και όμορφος).
Μουσείο των Βίκινγκ Πλοίων βρίσκεται στο Bygdoy (περιοχή απίστευτης ομορφιάς) και περιέχει τρία πλοία των Βίκινγκς που βρεθήκανε σε ανασκαφές, καθώς και διάφορα αντικείμενα από την περίοδο που οι Βίκινγκς μεσουρανούσανε. Η είσοδος είναι 50 κρόνεν (5 λίρες) και αξίζει να το δει κάποιος (από τα καλύτερα αξιοθέατα του Όσλο κατά τη γνώμη μου). Πηγαίνεις με καραβάκι από την αποβάθρα 3 του λιμανιού (ή με λεωφορείο, το 30). Το καραβάκι κοστίζει 34 κρόνεν (3,4 λίρες) και σε πάει στο Bygdoy σε 5'. Από εκεί το μουσείο είναι 5' περπάτημα.
The polar ship Fram, το μουσείο της ιστορίας των Πολικών εξερευνήσεων, με το Fram, το πλοίο που ταξίδεψε κοντά στους Πόλους. Είναι πέντε λεπτά περπάτημα από το μουσείο με τα πλοία των Βίκινγκς, είσοδος 50 κρόνεν.
Φρούριο Arkeshus, είσοδος δωρεάν και τις Κυριακές ο ναός του φρουρίου είναι ανοιχτός (για όσους αισθάνονται ότι θέλουνε να προσευχηθούνε και είναι ανοιχτοί στις άλλες θρησκείες).
Διάφορες φωτογραφίες
Με σύμμαχο τον πολύ καλό καιρό (κυκλοφορούσες άνετα με μακρυμάνικο και ήθελες οπωσδήποτε γυαλιά ηλίου) φτάσαμε Νορβηγία γύρω στις δύο το μεσημέρι, στο Torp και από εκεί σε μιάμιση ώρα είμασταν στο Όσλο (δυστυχώς δεν υπήρχε γρηγορότερο μεταφορικό μέσο, μόνο λεωφορείο το οποίο κοστίζει 300 κρόνεν για ένα εισιτήριο επιστροφής). Το Όσλο είναι μια πόλη με κάτι παραπάνω από μισό εκατομμύριο πληθυσμό, που ζει σε πολύ χαλαρούς ρυθμούς. Είναι πολύ όμορφη και καθαρή πόλη και όλοι οι άνθρωποι μου φάνηκαν περιποιημένοι (δε βλέπεις αυτή τη μαυρίλα και το χυμαριό που βλέπεις στη Μ.Β.). Είναι λίγο ακριβό (9 λίρες (90 κρόνεν) το μεγάλο γεύμα των Burger King, 10 (100 κρόνεν) λίρες το ποτό, 5 (50 κρόνεν) λίρες η μπύρα) αλλά είναι πανέμορφο. Δίπλα στη θάλασσα και στα φιόρδ, με το που πας στο λιμάνι μυρίζεις τη θάλασσα αμέσως. Επι πλέον αυτή η πόλη ζει για το μέταλ, με μια γρήγορη βόλτα που έκανα είδα δύο μεταλλικά μπαράκια στο κέντρο της πόλης, κάργα μέταλ και θόρυβος (το ένα το επισκέφτηκα το βράδυ, να παίζει στο τέρμα Immortal)!! Βρήκα και δύο μεταλλικά δισκάδικα αλλά δυστυχώς ήτανε κλειστά την Κυριακή... Ίσως την επόμενη φορά.
Δεν προλάβαμε να κάνουμε αρκετά πράγματα καθ' ότι στην ουσία κάτσαμε μία νύχτα (από Σάββατο μεσημέρι μέχρι Κυριακή βράδυ) αλλά τουλάχιστον επισκεφτήκαμε κάποια μουσεία (έχει πάρα πολλά), το Akershus κάστρο, το βασιλικό παλάτι, την Tingvallakaia όπου είναι γεμάτη εστιατόρια και καφέ και το κλασσικό Karl Johans Gate, ένας πεζόδρομος γεμάτος μαγαζιά, εστιατόρια και καφέ (σκεφτήτε κάτι σαν την Ερμού, μόνο που είναι 1.000.000 πιο καθαρός και όμορφος).
Μουσείο των Βίκινγκ Πλοίων βρίσκεται στο Bygdoy (περιοχή απίστευτης ομορφιάς) και περιέχει τρία πλοία των Βίκινγκς που βρεθήκανε σε ανασκαφές, καθώς και διάφορα αντικείμενα από την περίοδο που οι Βίκινγκς μεσουρανούσανε. Η είσοδος είναι 50 κρόνεν (5 λίρες) και αξίζει να το δει κάποιος (από τα καλύτερα αξιοθέατα του Όσλο κατά τη γνώμη μου). Πηγαίνεις με καραβάκι από την αποβάθρα 3 του λιμανιού (ή με λεωφορείο, το 30). Το καραβάκι κοστίζει 34 κρόνεν (3,4 λίρες) και σε πάει στο Bygdoy σε 5'. Από εκεί το μουσείο είναι 5' περπάτημα.
The polar ship Fram, το μουσείο της ιστορίας των Πολικών εξερευνήσεων, με το Fram, το πλοίο που ταξίδεψε κοντά στους Πόλους. Είναι πέντε λεπτά περπάτημα από το μουσείο με τα πλοία των Βίκινγκς, είσοδος 50 κρόνεν.
Φρούριο Arkeshus, είσοδος δωρεάν και τις Κυριακές ο ναός του φρουρίου είναι ανοιχτός (για όσους αισθάνονται ότι θέλουνε να προσευχηθούνε και είναι ανοιχτοί στις άλλες θρησκείες).
Διάφορες φωτογραφίες
Monday, 8 September 2008
You're dirty but I love you, London
Το διάβασα σήμερα στη thelondonpaper, από τη φοιτήτρια Lauren Fitzpatrick, από το Teddington.
I was at a barbecue the other day (I know, it was optimistic). One of the guys there was in London on business. A year ago he had packed up his house and possessions (wife included) and relocated overseas, where houses are three miles apart (and cost under £200.000), everyone has a massive garden and swimming pool, and rush-hour traffic consists of two cars on the same stretch of road. We were chatting about something mundane when he asked us, in all seriousness, why we choose to live in London.
My first thought was the old adage "there's nothing worse than the newly reformed/converted", but as the empty wine bottles started lining up and the clouds moved off towards France, I started thinking: "why do I live here? And what is it I love about Lndon?"
It's easy to be negative, but when faced with making a list of all the good things, it takes a little longer (or a few glasses of good quality vintage). I love the buzz of the city - the noise of the buses and cars, Tubes and train. I love the ear-splitting sirens of police cars and ambulances as they scream past you on the street, and seeing the cars pull over to let them pass. I like the black cabs and red buses.
I love the fact that people stand on the right-hand side of the escalator, so that those who feel they need a bit of exercise at the end of a 16-hour day can race up to the top without having to say "excuse me" once. I am fond of the silence on the Tube even when it's packed, the diversity of people and the myriad languages. Yet, in spite of this, London still remains quintessentially English.
I love the feeling of hendonism and the never-ending list of social engangements - or any excuse to drink or get drunk; the City Boys in their pin-striped suits on one corner and the painters and decorators in their paint-splattered overalls on another. I love Camden Town for its punks and piercing, Sloane Square for its silver spoons and the East End for its cockneys. I enjoy Summer evenings in the park (sadly not many this year), sandwiches and indian takeaways, the West End, the theatre, art exhibitions, concerts and the museums.
Once I'd started, I found myself on a roll. I'm proud of the fact Ilive in a noisy, dirty, hectic city and wouldn't swap it for the world. Would you?
I was at a barbecue the other day (I know, it was optimistic). One of the guys there was in London on business. A year ago he had packed up his house and possessions (wife included) and relocated overseas, where houses are three miles apart (and cost under £200.000), everyone has a massive garden and swimming pool, and rush-hour traffic consists of two cars on the same stretch of road. We were chatting about something mundane when he asked us, in all seriousness, why we choose to live in London.
My first thought was the old adage "there's nothing worse than the newly reformed/converted", but as the empty wine bottles started lining up and the clouds moved off towards France, I started thinking: "why do I live here? And what is it I love about Lndon?"
It's easy to be negative, but when faced with making a list of all the good things, it takes a little longer (or a few glasses of good quality vintage). I love the buzz of the city - the noise of the buses and cars, Tubes and train. I love the ear-splitting sirens of police cars and ambulances as they scream past you on the street, and seeing the cars pull over to let them pass. I like the black cabs and red buses.
I love the fact that people stand on the right-hand side of the escalator, so that those who feel they need a bit of exercise at the end of a 16-hour day can race up to the top without having to say "excuse me" once. I am fond of the silence on the Tube even when it's packed, the diversity of people and the myriad languages. Yet, in spite of this, London still remains quintessentially English.
I love the feeling of hendonism and the never-ending list of social engangements - or any excuse to drink or get drunk; the City Boys in their pin-striped suits on one corner and the painters and decorators in their paint-splattered overalls on another. I love Camden Town for its punks and piercing, Sloane Square for its silver spoons and the East End for its cockneys. I enjoy Summer evenings in the park (sadly not many this year), sandwiches and indian takeaways, the West End, the theatre, art exhibitions, concerts and the museums.
Once I'd started, I found myself on a roll. I'm proud of the fact Ilive in a noisy, dirty, hectic city and wouldn't swap it for the world. Would you?
Friday, 5 September 2008
Και άλλες αυξήσεις...
Σήμερα το διάβασα στο δελτίο τύπου του υπουγείου οικονομίας, 20% αύξηση στα τέλη κυκλοφορίας λέει των αυτοκινήτων. Τί λες ρε παιδί μου... Έχουμε τους τέλειους δρόμους, δεν πληρώνουμε ποτέ διόδια, έχουμε παντού επαρκή σήμανση, σηματοδότες, χώρους στάθμευσης... Γιατί να μην τα αυξήσουνε, αφού μας προσφέρουνε τις αντίστοιχες υπηρεσίες. Αλλά μην παραπονιέστε, αφού κι εσείς πήρατε αύξηση 20% στο 2008, θα μπορέσετε να τα ισοσταθμίσετε.
Πυρκαϊες τα Καλοκαίρια (και πλημμύρες με τα πρωτοβρόχια), σκάνδαλα με τη Siemens, με το Γιοσάκη, με το Ζαχόπουλο, αυξήσεις στη ΔΕΗ, στα τέλη κυκλοφορίας, παντού, κατάργηση του αφορολόγητου μέχρι 10.500 ευρώ, υπερχρεωμένα νοικοκυριά, ακρίβεια, τεράστιο δημοσιονομικό έλλειμα, παραχώρηση οικοπέδων φιλέτων στην Εκκλησία, χαμηλότατοι μισθοί. Τί να πρωτογράψω... Σηκώστε παρακαλώ λίγο περισσότερο το πουκάμισο... έτσι... κατεβάστε τώρα το παντελόνι... σκύψτε σας παρακαλώ.... λίγο περισσότερο... ακόμα λίγο... για να σας μπει εύκολα, να πονέσετε λιγότερο.
Μαυρίστε τους στις εκλογές, όποτε είναι αυτές. Ας πάψει επί τέλους ο δικομματισμός, ας πάψουνε οι πελατειακές σχέσης κομμάτων - "πολιτών", αυτοί έχουνε φέρει την Ελλάδα σε αυτά τα χάλια. Μαυρίστε τους μήπως και δει άσπρη μέρα αυτός ο ταλανισμένος τόπος. Δεν ξεχνάμε ποιος έχει φέρει την Ελλάδα σε αυτά τα χάλια.
Πυρκαϊες τα Καλοκαίρια (και πλημμύρες με τα πρωτοβρόχια), σκάνδαλα με τη Siemens, με το Γιοσάκη, με το Ζαχόπουλο, αυξήσεις στη ΔΕΗ, στα τέλη κυκλοφορίας, παντού, κατάργηση του αφορολόγητου μέχρι 10.500 ευρώ, υπερχρεωμένα νοικοκυριά, ακρίβεια, τεράστιο δημοσιονομικό έλλειμα, παραχώρηση οικοπέδων φιλέτων στην Εκκλησία, χαμηλότατοι μισθοί. Τί να πρωτογράψω... Σηκώστε παρακαλώ λίγο περισσότερο το πουκάμισο... έτσι... κατεβάστε τώρα το παντελόνι... σκύψτε σας παρακαλώ.... λίγο περισσότερο... ακόμα λίγο... για να σας μπει εύκολα, να πονέσετε λιγότερο.
Μαυρίστε τους στις εκλογές, όποτε είναι αυτές. Ας πάψει επί τέλους ο δικομματισμός, ας πάψουνε οι πελατειακές σχέσης κομμάτων - "πολιτών", αυτοί έχουνε φέρει την Ελλάδα σε αυτά τα χάλια. Μαυρίστε τους μήπως και δει άσπρη μέρα αυτός ο ταλανισμένος τόπος. Δεν ξεχνάμε ποιος έχει φέρει την Ελλάδα σε αυτά τα χάλια.
Subscribe to:
Posts (Atom)
