Monday, 13 September 2010
Ark festival
Πήγα σήμερα από το Γκάζι για το Αρκ Φέστιβαλ. Ενδιαφερόμουνα αποκλειστικώς και μόνο για το παζάρι βινυλίων. Στο ταμείο μου λένε να πληρώσω 20 ευρώ. Παιδιά μόνο στα βινύλια θέλω να πάω, τους λέω. Το εισιτήριο είναι ενιαίο, μου λένε. Τα λυπήθηκα, δεν τα έδωσα, μου φανήκανε πολλά τα 20 ευρώ για αυτό που ήθελα να κάνω. Έφυγα. Βάλτε άλλη φορά είσοδο ρε παιδιά για συγκεκριμένες λειτουργίες, θα βολευτεί πολύς κόσμος και εσείς θα βγάλετε κάτι παραπάνω.
Friday, 10 September 2010
Περί ένδυσης
Ίσως πολλές φορές να επιλέγουμε το τι θα φορέσουμε από καινοτομία και από το τι θα πούνε οι άλλοι, όχι από χρησιμότητα ή ώφελος. Ας σκεφτούμε ότι το αντικείμενο της ένδυσης, πρωτίστως, είναι η διατήρηση της θερμότητας, και μετά, υπό αυτές τις κοινωνικές συνθήκες, να καλύψουμε τη γύμνια μας, και ας σκεφτούμε αν μπορούμε να επιτύχουμε πολλά χωρίς αρκετά ρούχα στο ενδυματολόγιό μας. Οι βασιλείς και οι βασίλισσες, που φοράνε ένα κουστούμι μόνο μία φορά, αν και αυτό έχει ραφτεί από έναν ράφτη για να τους αρμόζει, δεν μπορούνε να νιώσουνε την άνεση του να φοράς ένα ένδυμα που σου ταιριάζει. Δεν είναι καλύτεροι από ξύλινα αλογάκια που κρεμάς τα ρούχα σου. Κάθε μέρα τα ρούχα μας ταυτίζονται περισσότερο με τον εαυτό μας, παίρνουνε τον χαρακτήρα μας, μέχρι που διστάζουμε να τα βάλουμε στην άκρη χωρίς καθυστέρηση. Κανένας δεν έχει πέσει χαμηλότερα στην εκτίμησή μου με το να έχει μπαλωμένα ρούχα· παρά ταύτα είμαι σίγουρος ότι υπάρχει περισσότερο άγχος να έχουνε οι άνθρωποι μοντέρνα, ή τουλάχιστον καθαρά και αμπάλωτα ρούχα, παρά καθαρή συνείδηση. Ακόμα όμως και αν το σχισμένο ρούχο δεν έχει επιδιορθωθεί ίσως το χειρότερο ελάττωμα που φαίνεται να είναι η απερισκεψία. Πολλές φορές δοκιμάζω τους γνωστούς μου με τέτοιες δοκιμασίες: ποιός θα φορούσε μπαλωμένα ρούχα, ή δύο τρεις επιπλεόν ραφές, πάνω στο γόνατο; Πολλοί συμπεριφέρονται σαν να πιστεύουνε ότι καταστρέφεται το μέλλον τους αν το κάνουνε. Θα ήτανε ευκολότερο γι' αυτούς να κατεβούνε στην πόλη κουτσαίνοντας, με ένα χωλό πόδι, παρά με ένα σκισμένο παντελόνι. Αν ένα ατύχημα συμβεί στο πόδι κάποιου αυτό φτιάχνεται· αλλά αν ένα παρόμοιο ατύχημα συμβεί στα μπατζάκια του παντελονιού του δεν υπάρχει λύση· διότι συλλογίζεται όχι το τι είναι σεβαστό, αλλά το τι είναι αποδεκτό. Γνωρίζουμε λίγους καλούς ανθρώπους αλλά πολλά σπουδαία σακάκια και βράκες. Ντύσε ένα σκιάχτρο με την τελευταία λέξη της μόδας και μείνε δίπλα του με παλαιά ρούχα· ποιός δε θα χαιρετήσει το σκιάχτρο αντί για εσένα; Περνούσα από έναν καλαμποκώνα τις προάλες, δίπλα από ένα παλτό και καπέλο σε έναν πάσσαλο· αναγνώρισα τον ιδιοκτήτη της φάρμας. Ήτανε μόνο λίγο περισσότερο ηλιοκαμμένος από την τελευταία φορά που τον είδα. Άκουσα για έναν σκύλο που γαβγίζει σε κάθε ξένο που φοράει ρούχα και πλησιάζει την ιδιοκτησία του κυρίου του αλλά γαληνεύει πολύ εύκολα από έναν γυμνό κλέφτη. Είναι ενδιαφέρον να σκεφτούμε το πόσο θα διατηρούσανε την κοινωνική τους θέση οι άνθρωποι αν τους ξεγύμνωνες από τα ρούχα τους. Σε αυτή την περίπτωση θα μπορούσες εσύ να πεις με σιγουριά ποιός ανήκει στις υψηλότερες τάξεις και ποιος όχι; Όταν η κυρία Φάιφερ, στα ταξίδια της γύρω από τον κόσμο, από Ανατολή προς Δύση, έφτασε στην Ασιατική Ρωσσία, είπε ότι αισθάνθηκε την ανάγκη να φορέσει κάτι άλλο από το ταξιδιωτικό της φόρεμα, όταν συναντούσε τις αρχές, διότι "τώρα ήτανε σε πολιτισμένη χώρα, όπου... οι άνθρωποι κρίνονται από τα ρούχα τους". Ακόμα και στις δημοκρατικές μας πόλεις της Νέας Αγγλίας η τυχαία κατοχή πλούτου, και η εκδήλωσή της σε ένδυση και ακολουθίες αρχόντων, δίνει στον νεόπλουτο σχεδόν παγκόσμιο σεβασμό.
Henry David Thoreau (1817 – 1862)
Walden - Economy
Henry David Thoreau (1817 – 1862)
Walden - Economy
Wednesday, 18 August 2010
Στα όρνεα
Στην προχριστιανική Ελλάδα αφήνανε τους προδότες και τους μιαρούς άταφους, να τους φάνε τα σκουλήκια και τα όρνεα. Αν έχει το νεοελληνικό κράτος έστω και μια αμελητέα ποσότητα ελληνισμού μέσα του θα πρέπει να κάνει το ίδιο. Στα όρνεα λοιπόν.
Wednesday, 14 July 2010
Φτάσανε!
Υβριδικά φώτα ποδηλάτου από την cateye, με ηλιακή ενέργεια και συμβατική μπαταρία. Διάρκεια με συνεχή χρήση: 2,5 ώρες κρατάνε τα φωτοβολταϊκά και 10 ώρες η μπαταρία. Μπρος και πίσω (τα πίσω λειτουργούνε μόνο με συμβατική μπαταρία). Επί τέλους θα μπορώ να παίρνω το ποδήλατο και τα βράδυα. Κάποιος για freeday;
Sunday, 27 June 2010
Friday, 21 May 2010
To gmail έγινε εξυπνότερο;
Αυτή η google δε σταματάει να με εκπλήσσει και φαίνεται ότι το gmail έγινε εξυπνότερο. Και εξηγούμαι. Εδώ και αρκετό καιρό μηνύματα που μου έρχονται από συγκεκριμένο αποστολέα τους βάζω κάποια ετικέτα. Φαίνεται ότι το gmail "έμαθε" από τις επιλογές μου και ό,τι μηνύματα μου έρχονται από τον συγκεκριμένο αποστολεά τα βάζει πλέον ετικέτα από μόνο του! Γουστάρω καινοτομίες!
Thursday, 20 May 2010
Καν και ιδιωτικός τομέας
Βγαίνει λοιπόν ο πολύς Καν και λέει τα εξής
"Growth is a key question. Why is it so difficult for Greece to find growth? Because they have a problem of competitivity. What does that mean? That means that what they produce is more expensive than the same goods or services provided by other countries. That’s why they have to cut wages, which is terribly painful but absolutely necessary because it is the only way to sell what they are producing when other countries have lower costs, not those underdeveloped countries in Asia, Africa or Latin America, but their very neighbours in the Euro zone. Costs in Greece are 20 to 25% over the German costs for instance and this difference has to be fixed.”"
και αρχίζω και γελάω με τις φλυαρίες του. Τί μας λέει δηλαδή ο Καν, ότι για να είναι ανταγωνιστική η Ελλάδα πρέπει να μειωθούνε οι μισθοί, και άρα το κόστος των προϊόντων (και άρα θα γίνουμε πιο ανταγωνιστικοί). Αυτός είναι και ο μόνος τρόπος να σωθούμε δηλαδή.
Για να δούμε λοιπόν τρόπους να γίνει πιο ανταγωνιστική μια χώρα
α) Εκσυγχρονισμός μονάδων παραγωγής
β) Μείωση μισθών
γ) Αύξηση παραγωγικότητας
δ) Καλύτερο marketing και διαφήμιση των προϊόντων
ε) Καλύτερη ποιότητα προϊόντων
ς) Εξάλειψη των μεσαζόντων
Από όλους δηλαδή τους παραπάνω τρόπους ο Κάν λέει ότι μόνο η μείωση μισθών θα βοηθήσει. Αλλά ας πούμε ότι αυτός είναι και ο μόνος λόγος, έτσι για χάρη της συζήτησης. Αν οι χαμηλότεροι μισθοί σημαίνουνε κατ' ανάγκη και χαμηλότερες τιμές προϊόντων τότε χώρες με υψηλότερους μισθούς πρέπει να είναι λιγότερο ανταγωνιστικές από τις χώρες με χαμηλότερους μισθούς στην ευρωζώνη. Ας δούμε λοιπόν δύο χώρες σε παρόμοιο γεωγραφικό μήκος και στην ευρωζώνη, Ισπανία και Ιταλία. Αυτές οι χώρες παράγουνε λίγο πολύ ό,τι παράγει και η Ελλάδα. Ας δούμε δειγματικώς δύο προϊόντα, λάδι και κρασί (είναι και τα προϊόντα που έβρισκα σίγουρα σε υπεραγορές τροφίμων στην Αγγλία, ελληνικό/ιταλικό/ισπανικό λάδι και κρασί).
Σύμφωνα με το OECD η Ισπανία και η Ιταλία έχουνε υψηλότερους (μέσους) μισθούς από την Ελλάδα. Άρα, πάλι σύμφωνα με τον φωστήρα Καν, έπρεπε να μην είναι τόσο ανταγωνιστικοί, άρα η Ελλάδα έπρεπε να εξάγει πεισσότερο κρασί και ελαιόλαδο και από τους δύο. Έλα μου ντε που ούτε το ένα συμβαίνει, ούτε και το άλλο. Ούτε περισσότερο κρασί εξάγουμε, ούτε ελαιόλαδο. Θα μου πείτε ότι αυτό δεν είναι ενδεικτικό τιμών, διότι δεν μπορούμε να παράγουμε τόσο πολύ όσο οι άλλες χώρες. Να το δεχτώ και να κάνω σύγκριση τιμών σε υπεραγορές τροφίμων στην Αγγλία. Μία γρήγορη αναζήτηση στο Tesco ας πούμε μου δείχνει ότι τα ιταλικά και ισπανικά κρασιά είναι φθηνότερα από τα ελληνικά. Πές μας πως γίνεται αυτό ρε έξυπνε Καν αφού η Ελλάδα έχει χαμηλότερους μισθούς, και άρα είναι πιο ανταγωνιστική. Δε θα έπρεπε τα ελληνικά κρασιά να είναι πιο φθηνά; Εσύ ο ίδιος το είπες λίγες αράδες πιο πάνω, αλλά η ίδια η αγορά σε αποδεικνύει λάθος.
Μήπως, λέω μήπως, φταίει κάτι άλλο και όχι οι μισθοί; Μήπως είμαστε μαλάκες ως λαός και γι' αυτό έχουμε πιάσει πάτο; Δηλαδή πρέπει να χτυπηθούνε οι ήδη χαμηλοί μισθοί και να γίνουνε ακόμα χαμηλότεροι. Και μετά να μην κυκλοφορεί χρήμα στην αγορά, να μην κινήται η αγορά, να γίνουνε περισσότερες απολύσεις, να κυκλοφορεί ακόμα λιγότερο ρευστό, να κινήται ακόμα λιγότερο η αγορά κοκ. Φαύλος κύκλος δηλαδή, το ένα θα φέρει το άλλο, θα ζούμε όπως στην περίοδο κατοχής για να έλθουνε μετά οι πολυεθνικές και να εργαζόμαστε για ένα κομμάτι ψωμί. Ρε Καν μήπως αυτός είναι τελικά ο σκοπός; Λέω μήπως; Να μας κάνεις όλους δούλους; Γιατί αν δεν ήτανε δε θα μιλούσες για μείωση μισθών (θα ήξερες ότι οι μισθοί είναι ήδη πολύ χαμηλοί - αν δεν το ξέρεις τότε τί ρόλο βαράς στο ΔΝΤ τρομάρα σου), αλλά για εκσυγχρονισμό των παραγωγικών μονάδων, για καλύτερη προώθηση και διαφήμιση, για εξάλειψη των μεσαζόντων, για εξάλειψη της γραφειοκρατίας, για καλύτερους ελέγχους των προϊόντων κλπ. Όχι για μείωση μισθών σε μια ήδη παραπαίουσα οικονομία.
Έτσι που λες Καν είναι τα πράγματα, οπότε σταμάτα τα φληναφήματα και τα παιγνίδια των αφεντικών σου και κοίτα πως πραγματικά να φέρεις την αλλαγή.
"Growth is a key question. Why is it so difficult for Greece to find growth? Because they have a problem of competitivity. What does that mean? That means that what they produce is more expensive than the same goods or services provided by other countries. That’s why they have to cut wages, which is terribly painful but absolutely necessary because it is the only way to sell what they are producing when other countries have lower costs, not those underdeveloped countries in Asia, Africa or Latin America, but their very neighbours in the Euro zone. Costs in Greece are 20 to 25% over the German costs for instance and this difference has to be fixed.”"
και αρχίζω και γελάω με τις φλυαρίες του. Τί μας λέει δηλαδή ο Καν, ότι για να είναι ανταγωνιστική η Ελλάδα πρέπει να μειωθούνε οι μισθοί, και άρα το κόστος των προϊόντων (και άρα θα γίνουμε πιο ανταγωνιστικοί). Αυτός είναι και ο μόνος τρόπος να σωθούμε δηλαδή.
Για να δούμε λοιπόν τρόπους να γίνει πιο ανταγωνιστική μια χώρα
α) Εκσυγχρονισμός μονάδων παραγωγής
β) Μείωση μισθών
γ) Αύξηση παραγωγικότητας
δ) Καλύτερο marketing και διαφήμιση των προϊόντων
ε) Καλύτερη ποιότητα προϊόντων
ς) Εξάλειψη των μεσαζόντων
Από όλους δηλαδή τους παραπάνω τρόπους ο Κάν λέει ότι μόνο η μείωση μισθών θα βοηθήσει. Αλλά ας πούμε ότι αυτός είναι και ο μόνος λόγος, έτσι για χάρη της συζήτησης. Αν οι χαμηλότεροι μισθοί σημαίνουνε κατ' ανάγκη και χαμηλότερες τιμές προϊόντων τότε χώρες με υψηλότερους μισθούς πρέπει να είναι λιγότερο ανταγωνιστικές από τις χώρες με χαμηλότερους μισθούς στην ευρωζώνη. Ας δούμε λοιπόν δύο χώρες σε παρόμοιο γεωγραφικό μήκος και στην ευρωζώνη, Ισπανία και Ιταλία. Αυτές οι χώρες παράγουνε λίγο πολύ ό,τι παράγει και η Ελλάδα. Ας δούμε δειγματικώς δύο προϊόντα, λάδι και κρασί (είναι και τα προϊόντα που έβρισκα σίγουρα σε υπεραγορές τροφίμων στην Αγγλία, ελληνικό/ιταλικό/ισπανικό λάδι και κρασί).
Σύμφωνα με το OECD η Ισπανία και η Ιταλία έχουνε υψηλότερους (μέσους) μισθούς από την Ελλάδα. Άρα, πάλι σύμφωνα με τον φωστήρα Καν, έπρεπε να μην είναι τόσο ανταγωνιστικοί, άρα η Ελλάδα έπρεπε να εξάγει πεισσότερο κρασί και ελαιόλαδο και από τους δύο. Έλα μου ντε που ούτε το ένα συμβαίνει, ούτε και το άλλο. Ούτε περισσότερο κρασί εξάγουμε, ούτε ελαιόλαδο. Θα μου πείτε ότι αυτό δεν είναι ενδεικτικό τιμών, διότι δεν μπορούμε να παράγουμε τόσο πολύ όσο οι άλλες χώρες. Να το δεχτώ και να κάνω σύγκριση τιμών σε υπεραγορές τροφίμων στην Αγγλία. Μία γρήγορη αναζήτηση στο Tesco ας πούμε μου δείχνει ότι τα ιταλικά και ισπανικά κρασιά είναι φθηνότερα από τα ελληνικά. Πές μας πως γίνεται αυτό ρε έξυπνε Καν αφού η Ελλάδα έχει χαμηλότερους μισθούς, και άρα είναι πιο ανταγωνιστική. Δε θα έπρεπε τα ελληνικά κρασιά να είναι πιο φθηνά; Εσύ ο ίδιος το είπες λίγες αράδες πιο πάνω, αλλά η ίδια η αγορά σε αποδεικνύει λάθος.
Μήπως, λέω μήπως, φταίει κάτι άλλο και όχι οι μισθοί; Μήπως είμαστε μαλάκες ως λαός και γι' αυτό έχουμε πιάσει πάτο; Δηλαδή πρέπει να χτυπηθούνε οι ήδη χαμηλοί μισθοί και να γίνουνε ακόμα χαμηλότεροι. Και μετά να μην κυκλοφορεί χρήμα στην αγορά, να μην κινήται η αγορά, να γίνουνε περισσότερες απολύσεις, να κυκλοφορεί ακόμα λιγότερο ρευστό, να κινήται ακόμα λιγότερο η αγορά κοκ. Φαύλος κύκλος δηλαδή, το ένα θα φέρει το άλλο, θα ζούμε όπως στην περίοδο κατοχής για να έλθουνε μετά οι πολυεθνικές και να εργαζόμαστε για ένα κομμάτι ψωμί. Ρε Καν μήπως αυτός είναι τελικά ο σκοπός; Λέω μήπως; Να μας κάνεις όλους δούλους; Γιατί αν δεν ήτανε δε θα μιλούσες για μείωση μισθών (θα ήξερες ότι οι μισθοί είναι ήδη πολύ χαμηλοί - αν δεν το ξέρεις τότε τί ρόλο βαράς στο ΔΝΤ τρομάρα σου), αλλά για εκσυγχρονισμό των παραγωγικών μονάδων, για καλύτερη προώθηση και διαφήμιση, για εξάλειψη των μεσαζόντων, για εξάλειψη της γραφειοκρατίας, για καλύτερους ελέγχους των προϊόντων κλπ. Όχι για μείωση μισθών σε μια ήδη παραπαίουσα οικονομία.
Έτσι που λες Καν είναι τα πράγματα, οπότε σταμάτα τα φληναφήματα και τα παιγνίδια των αφεντικών σου και κοίτα πως πραγματικά να φέρεις την αλλαγή.
Subscribe to:
Posts (Atom)