Scott Adams again

Employees like to feel that their contributions are being valued. That's why managers try to avoid that sort of thing. With value comes self-esteem, and with self-esteem come unreasonable requests for money.

Scott Adams on "undervaluing employee contribution" (The Dilbert Principle).

The Dilbert Principle

The basic concept of the Dilbert Principle is that the most ineffective workers are systematically moved to the place where they can do the least damage: management.

Scott Adams nailed it again. Respect. Don't know about other industries but in IT it certainly holds true.

Ρ-40, 8868 & 65171

Τετάρτη πρωί, 20/2/2013 πάνω στην Κηφισίας να ψάχνω να σταθμεύσω. Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυπικό οδηγό και έτσι δε θέλω να το αφήσω κάπου παρανόμως. Ξαφνικά βλέπω ένα κενό, περίπου 15 μέτρα από μία στροφή. Ψάχνω για πινακίδα Ρ-40 (απαγορεύεται η στάση και η στάθμευση), βλέπω μία αλλά είναι μπροστά από το κενό, οπότε αφήνω το αυτοκίνητο εκεί, πίσω από την πινακίδα. Πάω για δουλειά. Σε λίγη ώρα με ειδοποιεί κάποιος συνάδελφος ότι γράφουνε και παίρνουνε πινακίδες. Κατεβαίνω. Έχω δεχτεί κλήση (με λάθος ημερομηνία παρακαλώ, 20/2/2012 αντί για 20/2/2013) για παράνομη στάθμευση (Ρ-40) και μου έχουν πάρει και τις πινακίδες. Τραβάω φωτογραφίες επιτόπου. Γνωρίζω τον ΚΟΚ (είμαι πολύ τυπικός όπως είπα και πιο πάνω) και γνωρίζω ότι η Ρ-40 ισχύει από τη θέση της πινακίδος μέχρι και το επόμενο σημείο συνάντησης οδών. Εγώ το είχα αφήσει πίσω από την πινακίδα. Σημειωτέον ότι στην πινακίδα Ρ-40 δεν υπήρχε άλλη συμπληρωματική (Πρ - 3α, Πρ - 3β ή Πρ - 3γ), που να λέει ότι η απαγόρευση ίσχυει και πριν την πινακίδα

Την ίδια ημέρα πάω στην τροχαία Κηφισίας και κάνω ένσταση. Επισυνάπτω τις φωτογραφίες που είχα τραβήξει και την παραδίδω στο αρμόδιο γραφείο. Μου λένε να τηλεφωνήσω αύριο να μάθω αν έγινε δεκτή η ένσταση. Τηλεφωνώ 3 μέρες συνεχόμενες, με έχουν συνέχεια στο «πάρτε αργότερα» (εδώ αρχίζει το μπλέξιμο με το δημόσιο) και την τρίτη ημέρα τελικώς μου απαντάνε ότι απορρίφθηκε εν μέρη η ένσταση (με υποχρέωσαν). Μπορώ να πάρω τις πινακίδες στις δέκα ημέρες (αντί στις 20 που είναι κανονικά), αλλά το πρόστιμο θα πρέπει να το πληρώσω. Ρωτάω να μάθω το λόγο και μου λένε ότι πρέπει να πάω εκεί αυτοπροσώπως για να μου πούνε (αν είναι δυνατόν)! Δεν πηγαίνω. Ψάχνω στο διαδίκτυο να δω τί μπορώ να κάνω διότι θέλω να το κυνηγήσω νομικώς το θέμα. Είμαι αποφασισμένος να μιλήσω και με δικηγόρο για να δω τί μπορεί να γίνει. Αποφασίζω επίσης να πάω να πληρώσω το πρόστιμο μέσα στις δέκα ημέρες για να γλιτώσω τα μισά χρήματα και να πάρω πίσω τις πινακίδες.

Πάω να το πληρώσω στο ταχυδρομείο και δε δέχονται να πληρώσω το μισό. Λόγω του λάθους της ημερομηνίας φαίνεται ότι η κλήση έχει κοπεί εδώ και ένα χρόνο, οπότε πρέπει να πληρώσω ολόκληρο το ποσό!! Λέω δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό, είναι παράλογο, αλλά γενικώς το δημόσιο δε φημίζεται για τη λογικότητά του. Φεύγω και πάω στην Τροχαία της περιοχής μου αποφασισμένος να τους τα χώσω. Εκεί γνωρίζω ένα παλικάρι της τροχαίας που μου λέει ότι αν είναι λάθος τα στοιχεία του δελτίου παράβασης η κλήση θεωρείται ακυρωτέα, και ότι πρέπει να κάνω άλλη ένσταση γι' αυτούς τους λόγους. Μου λέει μάλιστα ότι ακριβώς γι' αυτούς τους λόγους υπάρχει όχι μία, αλλά δύο εγκύκλιοι του Υπουργείου Εσωτερικών προς τα αρμόδια τμήματα. Η 8868 και η 65171.

Τις βρίσκω στο διαδίκτυο, τις διαβάζω και πράγματι λένε ότι «Επί του εν λόγω θέματος το Υπουργείο Υποδομών , Μεταφορών & Δικτύων, με το ανωτέρω (β) σχετικό έγγραφό του, διευκρινίζει, ότι σε περιπτώσεις κατά τις οποίες το αρμόδιο διοικητικό όργανο, το οποίο φέρει, μεταξύ άλλων, την ευθύνη της ορθής αναγραφής όλων των εκ του νόμου προβλεπομένων στοιχείων για τον ακριβή προσδιορισμό του οχήματος, του παραβάτη-οδηγού και της παράβασης που διαπράχθηκε, αναγράφει εσφαλμένα ή ελλειπή στοιχεία, η εν λόγω πράξη καθίσταται ακυρωτέα.». Εδώ είμαστε λέω. Κάνω δεύτερη ένσταση και γράφω ότι η κλήση θεωρείται ακυρωτέα λόγω αυτών και αυτών των λόγων.

Σε τρεις μέρες είχα τις πινακίδες χωρίς να πληρώσω δεκάρα.

Προς τί τόσος ντόρος;

Διαβάζω ότι η Χρυσή Αυγή κάνει κατήχηση, και μάλιστα εξάχρονων παιδιών. Υπάρχει λέει και κύμα αντιδράσεων από κόμματα της Βουλής.

Γιατί τόσος ντόρος ρε παιδιά; Η Χριστιανική Εκκλησία κάνει τα ίδια εδώ και χιλιετίες. Δεν είδα κανέναν να αντιδράει με τόσο σθένος. Γιατί; Τί κάνει την ΧΑ χειρότερη από την Εκκλησία και υπάρχει τόσο σθεναρή αντίδραση; Κήρυγμα μίσους; Ρατσισμού; Ξενοφοβίας; Μα όλα αυτά υπάρχουν εις δεκαπλούν στα ιερά βιβλία της Εκκλησίας. Είναι ναζί, είναι δολοφόνοι. Μα ο χριστιανισμός είναι ο μεγαλύτερος ολετήρας που υπήρξε ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας. Οι ναζί σκοτώναν για το αίμα, οι χριστιανοί για την πίστη. Το ίδιο πράγμα είναι· το μαρτυρεί άλλως τε και η αγαστή συνεργασία και οι αντιδράσεις και των δύο στο θέατρο Χυτήριο.

Κατακριτέος ο προσηλυτισμός (αν υφίσταται όντως προσηλυτισμός), συμφωνώ. Και από τη ΧΑ και από την Εκκλησία. Κατακριτέες και οι θερινές κατασκηνώσεις της Εκκλησίας, και το κατηχητικό, και όλα. Όχι μόνο της ΧΑ. Μη βλέπουμε το δένδρο και χάνουμε το δάσος.

Πώς πιάνουν τους ελέφαντες...

Εσύ έχεις παράπονα εναντίον εις εκείνους όπου έως τώρα σ'εδιοικήσανε· και τώρα εβγήκανε άλλοι οι οποίοι λέγονται φίλοι σου, και σου ζητούνε να σε διοικήσουν εκείνοι· και συ κατά το συνηθισμένο, γιατί έτσι οι λαοί κάνουνε πάντα, έτρεξες εις εδαύτους και τους ακολούθησες... Μα ξέρεις πώς πιάνουνε τους ελέφαντας; Πηένουνε δώδεκα στο κυνήγι, οι έξι ντυμένοι μαύρα, και οι έξι άσπρα· όντες ο ελέφαντας πέση στο λάκκο το διορισμένονε τότες τρέχουνε οι έξι οι μαυροφορεμένοι, και με ξύλα μεγάλα τονε ραβδίζουνε. Αφού τόνε ραβδίσουνε καλά καλά, τότες βγαίνουνε οι ασπροφόροι, ο οποίοι καμόνουνται να διόχνουνε τους μαυροφορεμένους, χαϊδέβουνε τον ελέφαντα, του βάνουνε στο στόμα ζαχαροκούλουρα, και τόνε βοηθούνε να έβγη από τον λάκκο. Ο ελέφαντας τότες ακολουθάει μ' ευγνωμοσύνη εκείνους όπου νομίζει ελευθεροτάδες του, κ' ετούτοι τονε φέρνουνε και τότε τόνε πουλάνε.

Άκουσες τώρα, λαέ, πως οι άνθρωποι πιάνουνε τα θηρία; Ίδες, ή δεν ίδες σε τούτην τη διήγηση την εικόνα σου;

Λασκαράτος - Τα μυστήρια της Κεφαλονιάς

Αίσχος

Διαβάζω στο lifo ένα γράμμα του καθηγητή του Ανδρέα-Δημήτρη Μπουρζούκου. Πέρα από το αν ο νεαρός άξιζε το ξύλο που έφαγε, πώς το έφαγε και από ποιον το έφαγε, μου προκαλεί αλγεινή εντύπωση το μήνυμα που προσπαθεί να περάσει ο εν λόγω καθηγητής. Διαβάζω «Όχι, δεν άκουγε heavy metal. Άκουγε ροκ, άκουγε Χατζιδάκι, άκουγε Μότσαρτ. Όχι, δεν ήταν αντικοινωνικός. Ίσα-ίσα ήταν πολύ αγαπητός στους συμμαθητές του.» και αλλού «Όχι, δεν ήταν κακός μαθητής, ήταν πολύ καλός.» και μου έρχεται να ξεράσω. Τί κάνει εδώ ο καθηγητής; Τσουβαλιάζει όλους όσους ακούν heavy metal, δεν είναι καλοί μαθητές και δεν ακούνε Μότσαρτ, με το σκεπτικό ότι είναι πιο επιρρεπείς στο έγκλημα.

Κύριε καθηγητά είμαι ένας από αυτούς που ακούγανε (και συνεχίζουν να ακούν) heavy metal, ποτέ δεν ήμουν καλός μαθητής, ποτέ δεν άκουγα Μότσαρτ ή Χατζιδάκη και πολλές φορές ήμουν και αντικοινωνικός (προτιμούσα να κάθομαι μέσα και να παίζω video games ή να διαβάζω βιβλία παρά να βγαίνω έξω). Με κάνει αυτό εν δυνάμει εγκληματία; Εν δυνάμει ληστή; Όχι βεβαίως. Βρήκες άσχημο τρόπο να περάσεις τις απόψεις σας, στηλιτεύοντας και στιγματίζοντας ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας.

Λες ότι ντρέπεσαι για τους δημοσιογράφους που ήδη τον καταδίκασαν, ξεχνώντας βεβαίως ότι κι εσύ κάνεις ακριβώς το ίδιο· καταδικάζεις τους heavy metalάδες, τους κακούς μαθητές και τους αντικοινωνικούς. Ντροπή. Ριγώ στη σκέψη και μόνο ότι ίσως εσύ στο μέλλον «εκπαιδεύσεις» και το δικό μου το παιδί.

Όντως η παραμόρφωση είναι όλη δική σου.

Γήρας

Πριν από λίγο ήμουνα σε μια πλατεία όπου κάθονταν αρκετοί ηλικιωμένοι· υπήρχε γενικώς μια οχλοβοή, φωνάζαν για τα πολιτικά, τη θρησκεία, την οικονομία. Είχε γέλιο να βλέπεις αυτό το παρδαλό πλήθος να φωνάζει και να ορύεται, χωρίς να βγάζεις νόημα.

Ένα μόνο εύχομαι από τη ζωή μου· αν φτάσω ποτέ στην ηλικία τους να μη γίνω έτσι.