Monday, 30 November 2009

Ένα προς πέντε

Σήμερα άκουσα στις ειδήσεις (από τις σπάνιες φορές που παρακολούθησα ειδήσης στην τηλεόραση) ότι στο δημόσιο θα γίνεται μία πρόσληψη για κάθε πέντε αποχωρήσεις. Δηλαδή στο δημόσιο υπάρχουνε 4 φορές περισσότεροι εργαζόμενοι από όσοι πραγματικά χρειάζονται. Ίσως κάποιοι τομείς να υπολειτουργούνε και να χρειάζονται όντως περισσότερα άτομα από όσα προβλέπει ο νόμος. Αλλά επί των πλείστων περιπτώσεων, 4 φορές περισσότερα άτομα στο δημόσιο, οι οποίο δεν κάνουνε απολύτως τίποτα και πληρώνονται από την τσέπη μας είναι, το λιγότερο, τραγικό!

Η όλη κατάσταση μου θυμίζει κάτι βυσματικές θέσεις στο ναυτικό όπου κάτι γραφεία διοικητού είχανε έως και δέκα φορές περισσότερα άτομα ενώ σε κάτι απομακρυσμένα φυλάκια οι ναύτες τρέχανε και δε φτάνανε.

Και εμείς νομίζουμε ότι είμαστε Ευρώπη...

9 comments:

ria said...

ουγκάντα είμαστε όχι ευρώπη!

Γιώργος Βλαχάβας said...

Το άλλο το έμαθες; Αυτή τη στιγμή έχουμε περίπου 2500-3500 (φαίνεται κανείς δεν ξέρει τον ακριβή αριθμό) δημοσίων υπαλλήλων, πρώην εργαζομένων στην Ολυμπιακή, οι οποίοι πληρώνονται επίσημα από το κράτος, από εμάς δηλαδή, για να... κάθονται. Μέχρι να βρει κάποιος, κάποια στιγμή, σε ποια δημόσια υπηρεσία θα πάνε στη συνέχεια. Φυσικά είναι άγνωστο πόσο θα πάρει αυτή η διαδικασία. Ένα πρόχειρο link: http://www.axiaplus.gr/Default.aspx?id=149611&nt=108&lang=1

Panos Konstantinidis said...

@Ρία, έτσι ακριβώς.

@Γιώργο, δεν το γνώριζα αυτό; Είχα διαβάσει ότι θα γίνονταν ανακατατάξεις στην Ολυμπική, αλλά δεν περίμενα να είναι τόσο χάλια τα πράγματα. Τελικά κάποιοι στα υπουργεία είναι για πολύ ξύλο.

pinelopi said...

Επειδή μας έδειξε κάποτε ο Καρανλής (προτάσσοντας το χέρι του και τεντώντας τον δείκτη του)..τη Δύση..εννοώντας ότι ανήκουμε εκεί...δεν σημαίνει ότι τον πιστέψαμε!!!

Panos Konstantinidis said...

Πηνελόπη εμείς όχι, κάποιοι όμως που τους εκλέγουνε ξανά και ξανά επί τριάντα έτη μάλλον ναι.

Hades said...

Και είναι έτσι, και δεν είναι έτσι. Το χειρότερο που έχουμε να κάνουμε είναι να τα βάλουμε όλα στο ίδιο τσουβάλι. Τα νοσοκομεία έχουν έλλειψη γιατρών. Δημόσιο είναι κι αυτά. Το ίδιο και η Πυροσβεστική. Σίγουρα ελλείψεις υπάρχουν και αλλού. Το θέμα είναι για κάθε 5 που θα φεύγουν από τα Υπουργεία πχ, όπου παρατηρείται ανεξήγητος υπερπληθυσμός, να προσλαμβάνουν έναν που να χρειάζεται όμως. Κι όταν θα καταφέρουμε να αντικαταστήσουμε την γραφειοκρατεία με σύγχρονες μεθόδους, πιθανώς να μην χρειάζεται να μιλάμε για έναν προς πέντε, αλλά για έναν προς δεκαπέντε... Αλλά είναι Ελλάντα εδώ, δεν αστειευόμεθα...

Panos said...

Και αυτό είναι σχετικό. Κάποια νοσοκομεία έχουνε έλλειψη προσωπικού, κάποια όχι. Θυμάμαι γύρω στο Μάρτιο/Απρίλιο το Ερρίκος Ντυνάν είχε κάνει απολύσεις με την αιτιολογία ότι είχε πλεόνασμα προσωπικού. Προσωπικώς δε νομίζω να υπάρχει έλλειψη προσωπικού, αυτό που υπάρχει αντιθέτως είναι έλλειψη κινήτρων για να εργαστούνε, όσοι είχανε την ατυχία να επισκεφθούνε το ΙΚΑ καταλαβαίνουνε για τι μιλάω.

Έτσι λοιπόν στη χώρα μας έχουμε το μοναδικό "προνόμιο" εκεί που χρειάζεται ένας ιατρός να εργάζεται για 8 ώρες να έχουμε δύο που να εργάζονται από 4. Και τώρα τελευταία δύο που να εργάζονται από 3, ώστε να έχουμε "έλλειψη" ενός τρίτου που να εργάζεται άλλες 2. Κοπρόσκυλα δηλαδή. Σίγουρα αυτό δεν ισχύει για όλους, αλλά η προσωπική μου εμπειρία, και όσες φορές έχει τύχει να επισκεφθώ το ΙΚΑ (ευτυχώς λίγες στη ζωή μου) οι εμπειρία μου είναι τελείως ,μα τελείως, αρνητική.

Γιώτα Παπαδημακοπούλου said...

Τι να πει κανείς... τα λέμε και τα ξαναλέμε όμως τι καταλαβαίνουμε; Απλά συγχιζόμαστε και τελικά άκρη δεν βγαίνει!
Η ουσία είναι η μία. Η Ελλάδα, δυστυχώς, ζει η ίδια κατ' επιλογήν σε βάρος της. Τρέφουμε κοπρίτες και όλοι ζουν με την εμμονή του Δημοσίου λες και αν δεν τα καταφέρουν πρέπει να πάνε να ψοφήσουν!
Σαν την κολλητή μου ένα πράγμα που όλο μένει άνεργη περιμένοντας πότε θα ξαναβρεί μ ια τρύπα να χωθεί μπας και μονιμοποιηθεί. Το θεωρώ τουλάχιστον τραγικό για μια κοπέλα 25 χρονών και με προσόντα.
Γενικότερα όμως είναι ΤΡΑΓΙΚΟ!

Panos Konstantinidis said...

Γιώτα είναι όντως τραγικό. Και είναι ακόμα τραγικότερο ότι νέοι άνθρωποι (που υποτίθεται ότι έχουνε άλλα, πιο προοδευτικά, μυαλά) έχουνε ακόμα την ίδια νοοτροπία. Τελικά εδώ και 30 χρόνια δεν έχει αλλάξει τίποτα απολύτως.